De Reddingsbrigade voor Deventer en Omstreken (kortweg RDO) is opgericht op 29 oktober 1976 en telt momenteel ongeveer 150 leden.
Wij zijn één van de ruim 180 reddingsbrigades die Nederland rijk is. We zijn aangesloten bij de Koninklijke Nederlandse Bond tot het Redden van Drenkelingen (KNBRD) of kortweg 'Reddingsbrigade Nederland'.
Onze Reddingsbrigade is een actieve vereniging met enthousiaste instructeurs. Je wordt bij ons opgeleid om mensen uit het water te redden. Hiervoor hebben we leuke lessen, waar je samen met leeftijdgenootjes spelenderwijs steeds meer leert. Er worden regelmatig leuke middagen georganiseerd. Er is een groep die medoet aan reddingswedstrijden, we doen mee aan zwemmarathons, we varen met reddingsboten en als je 16 bent kun je zelfs strandwacht worden in Zeeland. Om het helemaal leuk te maken, hebben we ook nog eens een vriendelijke contributie.
Doelstelling van onze vereniging is:We doen dit door onze leden op te leiden in het zwemmend redden en het varend redden. Dit betekent dat zowel geleerd wordt om jezelf te redden mocht je op wat voor manier ook te water raken, maar ook om anderen te redden. Daarnaast is er aandacht voor het organiseren van hulp en het verzorgen van slachtoffers. De meeste van onze volwassen leden hebben dan ook een actueel diploma Eerste Hulp, veelal in combinatie met AED.
Naast het opleiden voor het redden van drenkelingen worden er door de verschillende reddingsbrigades regelmatig activiteiten georganiseerd. Dit betreft bijvoorbeeld jeugddagen waarin in competitie verband gestreden wordt om zo snel mogelijk bepaalde reddende handelingen uit te voeren. Ook doen we regelmatig mee met zogenaamde zwemmarathons en zijn de laatste jaren behoorlijk succesvol bij de wedstrijden zwemmend redden. Daarnaast zijn veel van onze leden in de zomer op het strand in Zeeland aan te treffen. Ze verzorgen daar, samen met vele leden van andere reddingsbrigades, de strandbewaking.
Zwemmend redden is één tak van de reddingsbrigades. De andere tak is het varend redden. In Nederland is heel veel water en niet alle water is even gemakkelijk vanaf de kant bereikbaar laat staan dat je mensen zou kunnen redden. Daarom zijn er reddingsboten en is er de opleiding varend redden. Wij bezitten voor het opleiden en uitoefenen van het varend redden twee reddingsboten:Eind 1975 benaderde mevr. Driessen namens een groep van ongeveer 20 personen een badjuffrouw met de vraag hoe je moest handelen bij een verdrinkingsgeval. De Badjuffrouw Diet Vosmeijer was instructeur Zwemmend Redden. Zij was bereidt een aantal kandidaten les te geven.
Op de vrijdagavond werden 2 banen in het overdekte bad beschikbaar gesteld. Begin januari 1976 begonnen ongeveer 20 personen aan de cursus 'zwemmend redden A'. Tot ieders verbazing moesten ze op 3 mei 1976 al examen doen. Zestien van de 20 personen haalden het diploma in één keer.
De zwemmende redders werden uitgenodigd om een wedstrijd te begeleiden in de Rielerkolk voor kleine kinderen, die een afstand van 500 m zwommen. Na deze wedstrijd schrok men van de veiligheid en bekeken sommige of het mogelijk was om hier een organisatie voor op te zetten om deze evenementen beter te begeleiden.
Diet Vosmeijer begeleidde ons naar de KNBRD. Na de toezegging van de bedrijfsleider van de Deventer zwembaden dat we 2 banen konden gebruiken werd besloten tot: een oprichtingvergadering te beleggen. Uiteindelijk kwamen een 15-tal mensen op deze vergadering. Na uitleg van het doel en hoe te handelen werd op 29 oktober 1976 besloten tot oprichting van de 'Reddingsbrigade voor Deventer en Omstreken'. Bij deze vergadering was ook een jonge vrouw Carla van de Kamp aanwezig, zij studeerde in Deventer en was in het bezit van het diploma Jeugdinstructeur KNBRD.
Na het behalen van het KNBRD diploma A en B ging een 6-tal leden op voor de cursus jeugdinstructeur en behaalden het diploma jeugdinstructeur. De technische leiding van de brigade benaderde de lagere scholen in Deventer. Dit resulteerde dat 90 kinderen zich aanmelden voor het volgen van de cursus. We kregen toestemming om in de zomer van 1978 in het Rielerzwembad te oefenen. De zwemomstandigheden waren bar en boos maar op het eind hadden we een hoop geslaagde kinderen. Later kregen we op zaterdag 1 uur het overdekte zwembad toegewezen, een goed begin en na veel gezeur een ½ uur extra. Dat duurde totdat De Scheg werd geopend. Vanaf dat moment kregen we zaterdagmiddag 3 uur toegewezen.
Inmiddels hadden we zelf eerst 1 boot met buitenboord motor aangeschaft om bewakingen en dergelijke te assisteren. De IJssel huurde ook roeiboten bij Bussloo die ons werden toegewezen. Naderhand kochten we nog 2 boten. Begin jaren 80 was onze brigade zeer succesvol bij de wedstrijden zwemmend redden. We hadden een zeer goede ploeg en we wonnen 5 jaren op rij de districtswedstrijden. Door verhuizingen en onvoldoende nieuwe instroom van snelle zwemmers zijn onze successen gematigder. De laatste jaren hebben we ons weer aardig weten te handhaven.
Eind 1983 hadden we meer dan 150 leden. We kregen de kans om een clubhuis te hebben. Al met al hebben we daar 15 jaar plezier van gehad. Helaas moest het clubhuis in 1998 weg in verband met woningbouw. Daarnaast ondervond het clubhuis veel last van vernielingen (toen ook al!). We hebben tot op heden geen eigen clubhuis meer.